Toruńska katedra pw. św. św. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty to obowiązkowy punkt programu niemal każdej wycieczki odwiedzającej nasze miasto. Trudno się dziwić! To przecież jeden z najpiękniejszych przykładów gotyku ceglanego, a przy okazji miejsce, w którym nie brakuje fascynujących opowieści.
Przewodnicy chętnie opowiadają o średniowiecznej architekturze, pokazują niezwykły zegar Digitus Dei, przypominają historię potężnego dzwonu Tuba Dei. Czasami jednak, pochłonięci tymi wszystkimi atrakcjami, zapominają zwrócić uwagę na coś znacznie mniejszego. Na niewielkie, tajemnicze wgłębienia widoczne na cegłach świątyni.
Skąd się wzięły? Tego właściwie nikt nie wie na pewno, a pomysłów jest całkiem sporo! Jedni widzą w nich tzw. dołki pokutne, wydrapywane przez wiernych w ramach religijnych praktyk. Inni dopatrują się pozostałości po wiertłach ogniowych, którymi niegdyś rozpalano ogień. Być może to ślady po pobieraniu świętego pyłu ceglanego, któremu przypisywano właściwości lecznicze? Jest też bardziej romantyczna wersja, według której wgłębienia wydrapywały dusze czyśćcowe, próbujące dostać się przed oblicze Pana Boga. A może to po prostu ślady po gaszeniu płonących żagwi?
I jeszcze jedna możliwość, szczególnie warta przypomnienia właśnie dzisiaj, w dzień Wszystkich Świętych. Być może niektóre zagłębienia służyły jako oznaczenia miejsc pochówku na dawnym przykościelnym cmentarzu.
Jak widać, kilka niewielkich dziurek w murze potrafi uruchomić całkiem pokaźną wyobraźnię. Która z teorii jest prawdziwa? A może każda kryje w sobie odrobinę prawdy?
Toruń ma znacznie więcej takich zagadek, niedopowiedzeń i historii, w których trudno oddzielić fakty od legend. Warto więc przyjechać, wybrać się na spacer śladami miejskich tajemnic i samemu spróbować rozwikłać przynajmniej niektóre z nich!

